Strona główna
Strona główna
Opowieści
Opowieści
Dobre rady
Dobre rady
Galeria
Galeria
Recenzje sprzętu
Recenzje sprzętu
Konkurs
Konkurs!
Odsyłacze
Odsyłacze
Kontakt
Kontakt
Szukaj
Szkocja
Zagłosuj na tę publikację | Zasady konkursu | Wersja do druku

Trzy Siostry, Dolina Glencoe
Układając wakacyjne plany, nie zapomnijcie o Szkocji. Proponuję Wam wędrówkę słynnym szlakiem West Highland Way. Tłumy rodaków spotkacie tylko w południowej części Wielkiej Brytanii. Na północy pojawiają się sporadycznie, gdyż trudno tam o intratną pracę, a sam pobyt jest drogi. Koszty wyprawy można jednak bardzo istotnie ograniczyć. Wiem z doświadczenia, że z Polski do Szkocji nie trudno jest dotrzeć autostopem. Warto zabrać ze sobą namiot, bo wzdłuż szlaku biwakować można praktycznie bez ograniczeń. Żywność zaś w Szkocji nie jest dużo droższa niż w Polsce.

West Highland Way ma 100 mil (ok. 160 km) długości. Prowadzi z Glasgow do Fort William. Trasa oznakowana jest żółtym, schematycznym rysunkiem ostu (narodowy symbol Szkocji), wbudowanym w sześciokąt. Na przejście całego szlaku potrzeba około 10 dni, z których dwa pierwsze zajmuje dotarcie do jednego z najdłuższych szkockich jezior - Loch Lomond. Wędrówka wzdłuż jego brzegu trwa kolejne trzy dni. Ostatni, pięciodniowy etap to przejście przez zasadniczą część Highlandu. Jeżeli czas nie pozwala na pokonanie całej trasy, to warto wybrać właśnie tę drugą część drogi, rozpoczynając wyprawę w Tyndrum lub Bridge of Orchy. Szlak prowadzi tu wygodnym i suchym traktem, chociaż miejscami zejście ze ścieżki jest niemożliwe, a nawet niebezpieczne. Droga wiedzie bowiem przez podmokłe łąki i torfowiska, przechodzące miejscami w bagna. Szlak przecinają potoki o skalistych brzegach i progach, na których tworzą się wodospady. Nad potokami przerzucone są stare kamienne mosty.

Góry w tej części Highlandu z reguły nie tworzą długich pasm. Najczęściej są to wysokie, ostre stożki lub obłe kopki nie łączące się ze sobą grzbietami. Stąd też tak liczne doliny. Szczyty są strome, skaliste, pocięte mnóstwem żlebów. Na zboczach z rzadka rosną pojedyncze drzewa, nieco częściej spotkać można płaty karłowatej wierzby. Dominują jednak łąki i wrzosowiska, na których obok wrzosu, mchów, porostów, traw oraz turzyc rosną żółte pięciorniki i purpurowe modrzewnice. Cały teren jest gęsto pokrywają głazy narzutowe. Szlak łagodnie trawersuje zbocza, przełęcze osiągając w najniższych punktach - tymi samymi drogami wędrowały przez setki lat wojska szkockie, wybierające najłatwiejsze przejścia.

Pięc Sióstr z Kintail, Wyspa Skye
West Highland Way kończy się w Fort William, ale warto stamtąd wybrać się na najwyższy szczyt Wielkiej Brytanii - Ben Nevis. Wprawdzie wierzchołek położony jest na skromnej wysokości 4408 stóp (1343 metry) n.p.m., ale góry tej nie należy lekceważyć. Podejście, które rozpoczyna się niemal na poziomie morza, jest długie i męczące, a różnica wysokości większa niż przy wejściu znad Morskiego Oka na Rysy.

Jeżeli udało mi się zachęcić Was do wędrówki szlakiem West Highland Way i myślicie już o pakowaniu plecaków, to lojalnie uprzedzam, że w Waszym ekwipunku nie może zabraknąć repelentu, czyli płynu odstraszającego owady. Prawdziwym bowiem utrapieniem są tu małe, dokuczliwe muszki, zwane magies.

Z czułością wspomnicie tam nasze poczciwe komary...

Zagłosuj na tę publikację | Zasady konkursu | Wersja do druku

O tych krajach: Szkocja
Tego autora: Antarktyda. Dziennik podróży Trekking do bazy pod Everestem Kilimandżaro   Pozostałe...

Opracowanie: Jakub Terakowski
Bardzo chętnie zamieścimy Państwa "dobre rady".
Wszystkie "rady" i uwagi prosimy kierować pod naszym adresem.
redakcja@tramp.travel.pl
Ostatnie uaktualnienie: 1999-05-24